خاطرات دوران کارمندی(12) + تجربه ی گزینش رفتن

خاطرات دوران كارمندي (۱۲)

سلام

بعد از تازه شدن گلو ! نوبت شخص من شد که پاسخگوی اعمال خودم باشم.

گفت: خوب آقای مهندس، شما نماز جمعه هم تشریف می برید؟

من: نه!

پرسید: چرا؟

من: جمعه ها یکی از کارگران مرغداری تعطیل می کنه و من باید مرغداری باشم!

پرسید: مگه نمیدونی اگه ۴ جمعه ی متوالی به نماز جمعه نری کافر خواهی بود؟ً

من: خوب که چی؟ فرض کن کافر جلوت نشسته!

حاج آقا حرفهایی می زنید ها! دارم برای امت حزب الله غذا تولید می کنم. این به اون در!!

گفت: گویا رساله زیاد مطالعه نمی کنی، راستی بفرما مقلد کدام یک از مراجع هستی؟

من: با کمی مکث گفتم، تا قبل از انقلاب خانواده ام می گفتند ما مقلد آقای خوئی هستیم! بعد که امام آمد، همه با هم! شدیم مقلد ایشون.

گفت : امام كه الان ارتحال كردند شما مرجعتان را انتخاب نكرديد؟ در همان رساله امام نوشته مرجع زنده باشه بهتره!( نقل به مضمون)

من: رساله ي ايشان را نديدم و نخوندم.

پرسيد پس مسائل شرعي خودت را چگونه حل مي كني؟

من: تو این سی چهل سال عمرم مسئله شرعی نداشتم و منبعد هم نخواهم داشت که لازم باشه به رساله رجوع کنم.

اینو گفتم طرف همینطور هاج و واج به من نگاه می کرد، که گفتم: والله!

در ادامه پرسید: اصول دین چند تاست؟

من: توحید ، نبوت ، معاد، عدل و امامت، ۵ تا

پرسید فروع دین چند تاست؟

من: نماز ، روزه، خمس، ذکات،حج، جهاد، امر به معروف، نهي از منكر.

۸ تا

گفت : تولا و تبرا را نگفتی. ده تاست.

من: اصلا نمیدونم تولا و تبرا چیه؟ الان می شنوم. من یادم میاد دبیرستان تو درس فقه که خوندیم همون هشت تا رو به ما گفتند و یاد گرفتم.

سری به تأسف تكون داد و گفت : اينم مهندس ما!!!

در ادامه پرسيد شما اصلاً مسجد نميريد؟

من: والله تا سال ٦٠ كه علي آباد بودم و تا يكسال بعدش كه اومدم آمل، چرا؟ هفتگي مي رفتم ولي بعد از اون، فقط گاهي براي شركت در مراسم ترحيم آشنايان و يا...

با تعجب پرسيد: چرا از سال ٦١ به بعد ادامه ندادي؟

خدا شاهده عين پاسخ من: والله از ٥٧ تا ٦١ از قند و شكر و روغن گرفته تا سيگار را مسجد مي داد، بعد از ٦١ كوپني شد و از بازار مي خريديم. لازم نبود ديگه برم مسجد. جز براي فاتحه خواني و گاهي كار ديگر..!!... فرضاً گرفتن معرفي نامه يا مهر كردن كاغذي!!

گزينش كن!! ديد فايده نداره، گفت بذار آخرين تير تركش را رها كنم شايد فرجي بشه!

گفت:

آقاي مهندس لطفاً تشريف ببريد دستشوئي، ته همین سالن، سمت چپ، وضو بگیرید و تشریف بیارید این سجاده را پهن کنید و چهار رکعت نماز بخوانید.

من: چی فرمودید؟ من الان برم وضو بگیرم و برای شما نماز بخوانم؟

جدي مي فرماييد؟ محال ممكنه من اينكار را براي شما بكنم. من اگر نماز ميخونم و يا نميخونم، صحيح ميخونم و يا غلط، اصلاً به هيچ كسي ربطي نداره.

اون بين من و خداي منه و تو اين خلوت، براي احدي جائي نيست.

شما صاحب اختياريد هر چيزي بنويسيد.

يارو ديد دارم يقه اش را مي گيرم به ساعتش نگاه كرد و ديد يك ساعت و نيم كامل شد.

همينطور كه داشت ساعت را به مچ دستش مي بست، گفت: ببخشيد وقتتون را گرفتم. خدا نگهدار.

من: خدا حافظ

فردا هم بخونيد.

دوستدارتان: عبدالله قهقائي